Het boek mag als een waardige opvolger worden beschouwd van het in 1954 verschenen deel van de Flora Neerlandica, waarin uitgebreid aandacht werd besteed aan het geslacht Carex, inclusief hybriden. Ondertussen zijn er nieuwe inheemse en ingevoerde soorten gevonden, evenals een flink aantal nieuwe Carex-hybriden. Ook is een aantal soorten van wetenschappelijke naam veranderd.
Planten reageren op hun omgeving. Het is natuurlijk bekend dat ze op licht reageren en dat sommige planten reageren op beweging, zoals bijvoorbeeld Klein springzaad (Impatiens parviflora). Vaak wordt er zelfs beweerd dat planten kunnen horen en beter groeien onder bepaalde muziek.
Binnen Flora van Nederland worden onder andere Stalkaars en Koningskaars besproken. Beide zijn grote, manshoge planten met aarvormige bloeiwijzen en gele bloemen, maar er zijn verschillen.
Als je een zeldzame plant wilt spotten, lijkt het er op dat je telkens weer een obscuur plekje moet vinden in een moeilijk begaanbaar natuurgebied. Na veel moeite, en vol met schrammen, ben je eindelijk op de plek aangekomen en blijkt dat de plant is uitgebloeid.
De lente lijkt nu eindelijk aan te breken en de natuur komt langzaam weer tot bloei. Om dit te vieren organiseert het NIBI samen met Pollennieuws & Flora van Nederland een fotowedstrijd speciaal voor kinderen! Het thema ‘insecten op bloemen’ past helemaal bij deze tijd, dus pak je fototoestel, stap naar buiten en trek die mooie plaatjes!
Moestuinieren in samenwerking met de natuur. In dit boek nemen de auteurs Femke en Esther je bij de hand. Op basis van hun eigen successen en mislukkingen in de moestuin geven ze je precies de juiste basiskennisdie je nodig hebt om je planten duurzaam te kweken en te verzorgen en je oogst te verwerken.
In Hoogvenen brengt een combinatie van excellente wetenschappers en terreinbeheerders alle natuurhistorische kennis over dit onderwerp samen, gekoppeld aan relevante cultuurhistorische ontwikkelingen.
Ik heb goede jeugdherinneringen aan deze prachtige plant. Ik vond het als kind al heel leuk dat de rijpe zaaddozen uiteen spatten als ik ze aanraakte of er licht in kneep. De zaaddoos krult prachtig op. En na een tijdje ruiken je handen heel lekker.
Overal in bossen op onze pleistocene zandgronden kunnen we waarnemen dat Adelaarsvaren (Pteridium aquilinum) zijn jaarcyclus aan het afronden is. Deze soort is in ons land een indicator voor bossen met al een hoge leeftijd, zoals dichte beukenbossen.