Plantensoorten binnen de Anjerfamilie hebben een aantal kenmerken gemeenschappelijk, zowel met betrekking tot de bloeiwijzen en bloemen als met die van de vegetatieve kenmerken.
De plantensoorten uit de Aspergefamilie zijn allemaal zogenaamde Monocotylen; dat wil zeggen dat in het zaad slechts één (kiem)blad zit dat bij de kieming van het zaad tevoorschijn komt.
Planten zijn worden alom gewaardeerd. In de naamgeving zien we tal van positieve referenties naar het uiterlijk of het gebruik van de plant. Denk maar aan woorden als 'fraai', of 'schoon'.
Het warme zomerse weer zorgt ervoor dat er overal veel vlinders te zien zijn. De meeste vlinders hebben waardplanten, planten waar ze hun eieren op leggen, maar bezoeken ook bloeiende planten om nectar te zoeken.
De geslachten en soorten uit de familie Orchideeën zijn overblijvende kruiden met ondergrondse wortelstokken of knollen. De bladeren staan meestal verspreid aan de stengel en hebben een gave bladrand. Soms zijn ze schubvormig.
De Eifel grenst aan Nederland, maar de natuur is er volledig anders. Er komen planten- en diersoorten voor die je in Nederland (vrijwel) niet aantreft. Met name voor orchideeën en vlinders is het gebied een ware ‘hotspot’.
Planten herkennen is niet altijd even gemakkelijk en zonder loep of zakflora is het soms bijna onmogelijk om soorten te onderscheiden. Het helpt dan ook vaak om al je zintuigen in te zetten om gemakkelijk tot een soort te komen.
Tot de grote Vlinderbloemfamilie of Fabaceae behoren zowel kruiden als houtige geslachten. De bladeren zijn meestal samengesteld met een aantal deelblaadjes, oneven, of even en in het laatste geval is er in plaats van het topblaadje een rank.
Het weer is nu echt druileriger aan het worden. Maar de herfst is nu toch wel in zijn meest volle glorie te bewonderen. De bladeren Esdoorns (Acer pseudoplatanus) en Amerikaanse eiken (Quercus rubra) verkleuren tot fel rood.
Deze familie, zoals die in de nieuwste Heukels’ Flora is samengesteld, omvat op het eerste gezicht een aantal plantengeslachten met een heel verschillend uiterlijk en bouw.
Als je een zeldzame plant wilt spotten, lijkt het er op dat je telkens weer een obscuur plekje moet vinden in een moeilijk begaanbaar natuurgebied. Na veel moeite, en vol met schrammen, ben je eindelijk op de plek aangekomen en blijkt dat de plant is uitgebloeid.
De Wolfsmelk, oftewel het geslacht Euphorbia, oogt altijd een beetje vreemd. De rare groen-gelige kleur en de schutbladen in de bloeiwijze, een zogenaamd cyathium, doen wat buitenaards aan.