Video Determinatie

Veldzuring - Rumex acetosa

In het begin van de lente, eind april begin mei, zie je in onze graslanden, bermen en op dijken en taluds de eerste zuringplanten bloeien. Het is de Veldzuring, Rumex acetosa, waarvan de stengels met roodkleurige bloemen een rode kleurschijn over het grasland leggen. De hoogste planten van deze soort zijn de vrouwelijke planten, waaraan uiteindelijk de vele rode vruchtjes te zien zijn. Deze blijven tamelijk lang aan de planten zitten totdat ze rijp zijn en afvallen. Veldzuringen hebben niet al te grote bladeren die onderin de plant gesteeld zijn en bovenin stengelomvattend. In de oksels van deze laatste ontstaan de bloeistengels.

Klik op een foto voor kenmerk met uitleg:
Verspreidingskaart
Ecologische parameters

Veldzuring, Rúmex acetósa L., is een zeer algemeen in onze graslanden voorkomende soort uit de Duizendknoopfamilie. Veldzuring is een tweehuizige soort, dat betekent dat de planten die bloemetjes met eicellen produceren andere planten zijn dan die die bloemetjes met mannelijke voortplantingscellen, het stuifmeel of pollen, voortbrengen.

Het verschil in mannelijke en vrouwelijke planten is ook goed te zien aan de bouw van de planten. Vrouwelijke planten zijn veel forser en groter en je kunt de planten ook goed herkennen, omdat na de bloei de roodkleurige nootjes, ontstaan uit de bevruchte eicellen, nog behoorlijk lang aan de plant blijven zitten. Het nootje wordt omgeven door de drie binnenste bloemdekbladen die dan vruchtkleppen genoemd worden. Uiteindelijk vallen ze af en op die manier wordt het zaad in de vorm van deze nootjes verspreid.

De mannelijke planten zijn veel teerder en blijven ook een stuk kleiner dan de vrouwelijke planten. Tijdens hun bloei zie je aan de kleine tot 3 mm grote bloemetjes met zes bloemdekbladen de zes meeldraden hangen. De bloemdekbladen staan als een parapluutje boven de meeldraden en ze beschermen op die manier de helmknoppen tegen de regendruppels. Zodra deze hun pollen hebben afgegeven aan de lucht vallen de oude meeldraden met hun lege helmhokken af en meestal vallen ook de bloemdekbladen al snel af. Daardoor zijn deze mannelijke planten nog moeilijker in de grazige begroeiing te vinden. Pollen van de Veldzuring is weinig allergeen, maar het draagt wel bij aan de totale pollendruk in de lente.

Aan de rechtopstaande stengels zitten de veernervige bladeren verspreid aangehecht met een zogenaamd tuitje. Dat tuitje is een vliezig omhulsel van de stengel dat evolutionair ontstaan is uit de twee steunblaadjes. De pijlvormige bladeren met hun naar achteren gerichte spitse bladvoeten onderaan de stengel hebben een steel, maar die bovenaan de stengel zijn vrijwel stengelomvattend.

In de oksels van deze stengelomvattende bladeren tref je de bloeitakken aan met hun bloemtrossen. De weinige omhooggerichte bloemtrossen geven de bloeiwijze een slanke vorm. Meestal kleurt de bloeiwijze rood, maar soms vind je ook witachtig groene bloeiwijzen.

Vroeger werd het blad van de Veldzuring gebruikt in salades. Het bevat veel vitamine C.

MM_120115

Hoofdgroep:
Plantenfamilie:
Duizendknoopfamilie - Polygonaceae
Plantengeslacht:
Zuring - Rumex
Plantvorm:
kruid
Plantgrootte:
0.50 - 1.00 meter
Bloeiperiode:
Mei - Juni
Bloemkleuren:
rood, groen
Bloeiwijze:
pluim
Bloemvormen:
meertallig (zestallig of meer), regelmatig
Bloemtype:
eenslachtig
Bloembladen:
3 bloemdek (kelkbladen), 3 bloemdek (kroonbladen)
Meeldraden:
6 meeldraden
Vruchtbeginsel:
bovenstandig
Stijlen:
1
Stempels:
3
Vrucht:
nootje
Zaden:
-
Stengels:
geribd of geribbeld, rechtopstaand
Schors:
-
Bladstand:
verspreid
Bladvormen:
pijlvormig, langwerpig
Bladrand:
gaaf
Ondergronds delen:
penwortel
Plantengemeenschappen:

Veldzuring is een zeer algemene soort van onze graslanden. Je vindt de soort ook op ruderale terreinen en in ruigten. Het is in de vroege lente een gezichtbepalende soort in een van de klassen die we onderscheiden in de vegetatiekunde. Schaminée, J. et al. (2010) Veldgids Plantengemeenschappen van Nederland beschrijven deze als:

16 Klasse van de matig voedselrijke graslanden

De plantensoort 'Veldzuring' komt voor in de de volgende plantenassociaties:

Bladeren van de Veldzuring worden wel toegevoeg aan verse salades. De plant bevat veel vitamine C, maar let er wel op bij het verzamelen van blad van de Veldzuring, dat er geen bestrijdingsmiddelen zijn gebruikt en dat de planten niet door vossen beurineerd zijn.

Meer informatie over de ecologie van de Veldzuring en de relaties met andere organismen en het milieu is te vinden in Weeda, E.J. et al., (1985) Nederlandse oecologische Flora. Wilde planten en hun relaties. Deel 1: 146.

Het determineren op wetenschappelijke basis kan gebeuren met behulp van Meijden, R. van der (2005) Heukels' Flora van Nederland, 23ste druk: 276.

Een andere determinatie is mogelijk met Heijmans, E., Heinsius, H.W. en Thijsse, Jac.P. (1983) Geïllustreerde flora van Nederland, 22ste druk: 403.