Uit de ondergrondse knol, soms twee knollen, die als een reserve fungeert, ontwikkelt zich de stengel van het meerjarige Soldaatje, Orchis militaris L., uit de Orchideeënfamilie. Aan de ronde en kale stengel staan de langwerpige bladeren met hun gave rand verspreid. De onderste bladeren staan dicht boven elkaar zodat ze een rozet lijken te vormen.

Aan de top van de stengel ontstaat de bloeiwijze, een aar, die aanvankelijk omhuld is door bladeren, maar bij het begin van de bloei komt de aar vrij. Van beneden naar boven gaan de bloemen open en ontstaat de bloei-aar met vele tientallen orchideeënbloemen. De bloemen zijn behoorlijk eigenaardig gevormd en vallen op door de nogal geprononceerde helm die gevormd wordt door vijf bloemdekbladen, namelijk de drie sepalen, die analoog zijn aan de kelkbladen, en twee van de drie petalen, analoog aan kroonbladen. De helmbladen zijn spits en steken naar voren. Hun kleur is witroze, maar de streping is donker.

Het derde petaal is de lip en deze heeft de vorm van een mannetje; op de lichtrode lip zitten purperkleurige stippen met paarse haartjes. De twee zijslippen steken naar buiten uit als twee armen. De middenslip van de lip lijkt op een slank lijf en onderaan splitst de lip in twee zijdelingse delen, het lijken wel de benen van het mannetje, met een klein puntje als middendeel. Boven de lip onder de helm zie je de twee pollenklompjes of polliniën op het zuiltje, waar ook het stempel zit.

De bloemdelen staan op het gedraaide vruchtbeginsel en van opzij is ook de niet al te lange spoor goed te zien. Wanneer er bestuiving en bevruchting optreedt, groeit het vruchtbeginsel uit tot een doosvrucht met daarin veel stoffijne zaden, die door de wind verspreid kunnen worden. Soldaatje ruikt naar cumarine, de geur die we ook kennen van Gewoon reukgras en die je als een toffeegeur kunt omschrijven.

MM_240604