Zeevenkel, Crithmum maritimum, heeft tijdens de bloei grote samengestelde schermen. Ze vallen niet alleen door de witte tot lichtgroene kleine bloemen op maar vooral door de meerbladige omwindsel- en omwindselblaadjes. De bladeren zijn meervoudig geveerd. De vrijwel lijnvormige deelblaadjes van de tweede orde zijn vlezig. De plant is aan te treffen op de zeereep en breidt zich uit op stenige plaatsen langs de kust.
Aan de zeereep, duinvoeten en op steenglooiingen van zeedijken kun je meerjarige Zeevenkel, Crithmum maritimum L., uit de Schermbloemenfamilie of Apiaceae aantreffen.
De meerjarige planten kunnen tot een halve meter hoog worden en bloeien in de tweede helft van de zomer en het begin van de herfst. Op de ondergrondse delen, een penvormige hoofdwortel met zijwortels, die kunnen overwinteren, ontwikkelt zich een op een rozet lijkend aantal wortelstandige dubbel geveerde bladeren. Deze hebben gesteelde deelblaadjes van de eerste orde en vlezige lijnlancetvormige bladeren van de tweede orde. De bladsteel eindigt in een kleine schede om de stengels. Aan de stengel staat een aantal geveerde bladeren verspreid, die alleen lijnlancetvormige deelblaadjes vertonen.
De bloeiwijze is een samengesteld scherm dat uit wel 10 tot 35 schermpjes kan bestaan. Zowel onder het grote scherm als onder de deelschermpjes staan meerbladige omwindsels en omwindseltjes. De regelmatige, vijftallige bloemen hebben groen-witachtig soms gele kroonbladen. De onderstandige vruchtbeginsels met twee stijlen en stempels groeien uit tot een tweedelige splitvrucht. Iedere deelvrucht bevat één zaad.
De splitvruchten hebben een spnzig buitenweefsel wat gunstig is voor de verspreiding door het zeewater.
MM_260812
Zeevenkel is een kustplant van het zeegebied van de Zwarte Zee, de Middellandse Zee en West-Europa tot in Schotland. De plant 'bewoont' rotsige kusten, zoals de kliffen van Dover en heeft in onze contreien de stenen beschoeiingen van de zeedijken en met stenen verzwaarde duinvoeten als vestigingsplaats gevonden. Mineralen haalt ze uit vergaand aanspoelsel, bijvoorbeeld aangespoeld wier.
Zeevenkel kan sterke schommelingen in het zoutgehalte doorstaan. Het vlezige karakter speelt daarin een rol.
Uitgebreidere informatie over de ecologie van Zeevenkel en de relaties van deze soort met andere organismen en het milieu kunnen gevonden worden in Weeda, E.J. et al., (1987) Nederlandse oecologische Flora. Wilde planten en hun relaties. Deel 2: 262
Het determineren op wetenschappelijke basis kan gebeuren met behulp van Meijden, R. van der (2005) Heukels' Flora van Nederland, 23ste druk: 558; in deze flora wordt de soort nog als een rode lijst soort behandeld. Of met de nieuwste druk van deze flora: Duistermaat, H(Leni). (2020) Heukels' Flora van Nederland, 24ste druk: 770.
Een andere gemakkelijke determinatie is mogelijk met Heijmans, E., Heinsius, H.W. en Thijsse, Jac.P. (1983) Geïllustreerde flora van Nederland, 22ste druk: 646.
Cappers, R.T.J., Bekker, R.M. en Feddema, D. (2023) Digital Diaspore Atlas of the Netherlands. Seeds, Fruits and Anthocarps. # 1886A en 1886B
Uitspraak (accenten) van de wetenschappelijke naam: Críthmum marítimum