Video Determinatie

Ronde zonnedauw - Drosera rotundifolia

Langs in vennen en plassen die in de winter vaak de oever onder water zetten, terwijl deze in de zomer zelfs kunnen uitdrogen vind je Ronde Zonnedauw, Drosera rotundifolia. Het is de meest algemene van de zeldzame zonnedauwsoorten in onze contreien. Ze heeft ronde bladeren ter grootte van een dubbeltje die tegen de grond in een rozet gedrukt liggen. Tijdens de bloeiperiode hebben ze een bloemstengel met witte regelmatige bloemen.

Klik op een foto voor kenmerk met uitleg:
Verspreidingskaart
Ecologische parameters

Tot de meer bijzondere planten van onze Flora hoort ongetwijfeld de "vleesetende" Ronde Zonnedauw, Drosera rotundifolia L. uit de Zonnedauwfamilie. Omdat de soort zijn dieet aanvult met kleine insecten die aan de plakkerige haren van de ronde bladeren blijven hangen en verteerd worden door de enzymen in de sappen die die haren afscheiden, kunnen de Zonnedauwen gedijen op plekken waar andere plantensoorten niet kunnen gedijen, omdat ze daar niet voldoende mineralen uit de wel zeer arme bodem kunnen halen. Deze plekken zijn echter in de Benelux steeds zeldzamer aan het worden, maar natte heiden en venen worden in stand gehouden door een goed natuurbeheer.

De kleine planten van Ronde zonnedauw hebben een rozet van bladeren. Deze zijn rond ter grootte van een maximaal een dubbeltje, maar meestal kleiner. De stelen zijn behaard en bij deze zonnedauw ligt de rozet erg plat aangedrukt tegen de bodem of op het veenmos. De bladeren zijn een beetje rood van kleur.

Meestal één soms meer bloemstengels komen recht te voorschijn uit de bladrozet en tijdens de bloei in de zomer zie je dat op de stengel(s) een bloeiwijze in de vorm van een schicht staat waarin de regelmatige witte bloemetjes staan. Ze zijn vijftallig en tweeslachtig. Na de bloei ontwikkelen de vruchtbeginsels zich tot doosvruchten.

Ronde zonnedauw is in Nederland de meest algemene van de Zonnedauwsoorten. Ze heeft een verspreidingsgebied of areaal dat de koude en gematigde zone van het hele noordelijk halfrond omvat, maar ook in de berglanden van Nieuw Guinea is de soort gevonden. Ze komt voor op kalkarm zand of veen. Ontwatering en ontginning zijn de doodsteek voor de zonnedauwsoorten.

MM_120507

Laatste wijziging 130728

Hoofdgroep:
Plantenfamilie:
Zonnedauwfamilie - Droseraceae
Plantengeslacht:
Zonnedauw - Drosera
Plantvorm:
kruid
Plantgrootte:
0.05 - 0.30 meter
Bloeiperiode:
Juni - Augustus
Bloemkleur:
wit
Bloeiwijze:
schicht
Bloemvormen:
vijftallig, regelmatig
Bloemtype:
tweeslachtig
Bloembladen:
5 kelkbladen, 5 kroonbladen
Meeldraden:
5 meeldraden
Vruchtbeginsel:
bovenstandig
Stijlen:
3
Stempels:
3
Vrucht:
doosvrucht
Zaden:
-
Stengel:
rechtopstaand
Schors:
-
Bladstand:
rozet
Bladvorm:
rond
Bladrand:
gaaf
Ondergronds delen:
hoofd- en bijwortels
Plantengemeenschappen:

Ronde zonnedauw staat op zandige mineraalarme bodems of op veen. Het areaal omvat de koude en gematigde zone van het Noordelijk halfrond, maar ook in het hooggebergte wordt de soort gevonden. In Schaminée, J. et al. (2010) Veldgids Plantengemeenschappen van Nederland, kun je de planengemeenschappen vinen waar de Ronde zonnedauw in voorkomt:

09Aa2 Veenmosrietland

10Aa2 Associatie van Veenmos en Snavelbies

10Aa3 Veenbloembies-ass.

11 Klasse der Hoogveenbulten en Natte heiden

11Ba2 Moerasheide

De plantensoort 'Ronde zonnedauw' komt voor in de de volgende plantenassociaties:

Vleesetende planten zijn een uitzondering in onze wilde flora. Op mineraalarme zandbodems die afwisselend nat in de winter en droog in de zomer zijn, zo ook op veen vind je de Zonnedauwsoorten, terwijl in mineraalarm water van duin plassen, en tichelgaten de drijvende Blaasjeskruid (zie bijvoorbeeld Loos blaasjeskruid elders in onze website) soorten te vinden zijn.

Meer informatie over de ecologie van Ronde zonnedauw en de relaties met andere organismen en het milieu is te vinden in Weeda, E.J. et al., (1985) Nederlandse oecologische Flora. Wilde planten en hun relaties. Deel 1: 274.

Het determineren op wetenschappelijke basis kan gebeuren met behulp van Meijden, R. van der (2005) Heukels' Flora van Nederland, 23ste druk: 268.

Een andere gemakkelijke determinatie is mogelijk met Heijmans, E., Heinsius, H.W. en Thijsse, Jac.P. (1983) Geïllustreerde flora van Nederland, 22ste druk: 554.

Uitspraak van de wetenschappelijke naam: Drósera rotundifólia.

In het Duitse taalgebied: Rundblättriger Sonnentau, Sonnentaugewächse.