De in de 19e eeuw als adventiefplant ingevoerde Reuzenberenklauw, Heracleum mantegazzianum Somm.& Lev., is in de loop van de 20ste eeuw ook in Nederland verwilderd. Je vindt de soort nu op voedselrijke grond in bermen van autowegen, tuinen, parken, langs waterlopen, in de kleistreken, in veen- en zandgebieden en in de stedelijke situatie. Een plant kan tot vijf jaar oud worden.

Hij onderscheidt zich van de Gewone berenklauw door zijn enorme afmetingen. Het is een reus in alle opzichten: de meters hoge stengel, de enorme schermen die kunnen zijn samengesteld uit 50 tot 150 schermpjes, de bladeren die tot 1 meter groot kunnen zijn. En, last but not least, de stijve stengelharen die op rode knobbeltjes staan. Deze kunnen de huid gemakkelijk verwonden, breken daarbij af en er komt plantensap uit dat met de huid in aanraking komt waardoor er bij zonne-instraling jeuk, forse blaren tot zelfs bloedvergiftiging aan toe kan optreden. Om deze redenen wordt de soort bestreden, vooral in de stedelijke omgeving. De stof die dit veroorzaakt is furocumarine, die ook in andere schermbloemigen voorkomt.

Bekijk de determinatievideo